charlene grand raid nisramontAfgelopen zondag werd de derde editie van de Grand Raid Nisramont in de Ardennen georganiseerd. Frederik Dormaels en Roos De Raedt stonden op het hoogste schavotje bij de mixed teams. Charlene Ottevaere en Wim Tack werden mooi derde. Hieronder vind je alvast een verslagje van Charlene. Foto's ook in het album op de website te bekijken.

Toen Wim me enkele maanden geleden vroeg of ik het zag zitten om samen deel te nemen aan de Grand Raid in Nisramont, heb ik eigenlijk niet zo lang getwijfeld om toe te zeggen. Het lopen zag ik volledig zitten en ook het kajakken leek me wel een leuke uitdaging. Enkel het mountainbiken, daar zou ik nog wat aan moeten werken.

Michael-Monte-GordoHet voorbije triatlonseizoen diende noodgedwongen enkele weken vroeger dan gepland te worden beëindigd wegens een aanslepende blaasontsteking. Dan maar goed herstellen en plannen smeden voor het nieuwe seizoen. Het doel was een vroege Ironman te doen om nog eens richting de Kona af te zakken in oktober. Na een aanslepende winterperiode met enkele antibiotica-kuren (die eigenlijk niks hielpen) en serieuze verkoudheden heb ik in overleg met verschillende deskundigen beslist om een sinusoperatie te ondergaan. 

20130123 143136De Nederlandse nieuwkomer bij SMO-Specialized, Danne Boterenbrood, heeft er terug heel veel zin in. Toen ze vorig jaar de Spelen in Londen niet haalde door een samenloop van omstandigheden, wist ze niet goed hoe het verder moest met haar sportieve carriere. Ze zal er komend seizoen ongetwijfeld terug staan, want de honger is groot...Hieronder vind je haar persoonlijk verslag terug. 

Geen reden tot paniek. De onrust is puur van positieve aard. Ik wil op pad. Het is tijd om weer uit te vliegen.
Waar ik aan het eind van vorig jaar geen vliegtuig meer kon zien, kijk ik er nu weer naar uit.

Edelweiss Filip LanglaufBegin december had ik enkele dagen vrij en besloot na overleg met de trainer om een leuke alternatieve training te doen. Langlaufen was aan de orde daar de loipes open waren in de oostkantons.

Na het heengaan van Gerarda van Edelweiss, telefoneerde ik met een bang hartje, echter de zaak is overgenomen door Patrick, haar zoon. Ik merkte onmiddelijk dezelfde gastvrijheid als bij zijn mams, vandaar ook de titel bij dit stukje. Moge deze super gastvrouw heel veel herinneringen meenemen zoals zij menig atleet heeft meegegeven.

 

IM Hawaii - Melanie voor startZaterdagmorgen, na een toch iets minder goede nachtrust om 3u30 voor de 1e maal opgestaan om wat carbocake naar binnen te werken. Terug bedje in om nog een uurtje te rusten om dan tegen 5u40 definitief aan de grote dag te beginnen. Aan de ontbijttafel even paniek toen ik ontdekte dat ik de dag voordien de hele tijd gedestilleerd water had gedronken.

Afspraak was dat we tegen 5u10 zouden kunnen aanzetten om mij tegen 5u30 te droppen aan de wisselzone. De mannen die blijkbaar minder stress hadden dan mij en op het gemak nog de vaatwas leegmaakten en de computer even checkten of er nog aanmoedigingen binnen kwamen maakten me dan ook redelijk nerveus. Besloten hier niet te veel op in te gaan en gewoon mijn eigen ding te doen. 5u10, wat dacht je, wie waren er niet klaar … dan maar door de stress eens de hele buurt wakker gemaakt door (niet met opzet) op de "panic"-knop van de auto te drukken toen ik besloot maar snel alles zelf in de auto te plaatsen. Nadat een boze, uit haar bed getrompte vrouw, ons wist te vertellen hoe we het moesten stoppen konden we dan eindelijk vertrekken.