Gisteren stond in Aarschot terug de Plas- en Powertriatlon op het programma. Charlene Ottevaere pakte er de overwinning bij de dames. Tim Brydenback won bij de mannen. Aaron Overmeire werd knap 77e overal en Patrick De Smet kreeg om een nog onbekende reden een DNF achter zijn naam.
Hieronder kan je het wedstrijdverslag van SMO-Specialized atlete Charlene lezen. Haar eerste overwinning van het seizoen zal haar ongetwijfeld een extra boost geven voor de volgende races.
Eindelijk, dit is kort samengevat hoe ik me voel na de wedstrijd in Aarschot, :-)!
Oorspronkelijk stond deze wedstrijd niet op mijn programma, maar doordat enkele wedstrijden werden afgelast en het mindere gevoel tijdens de andere wedstrijden, schreef ik me alsnog in voor de 1/3 powertriatlon van Aarschot. Hopend op iets beter weer, keek ik uit naar deze mooi wedstrijd, die gekend staat voor zijn vrij pittig fiets- en vooral loopparcours.
Ik had me voorgenomen om vooral te genieten en me niet al te veel te focussen op het resultaat. Ik vertrok dan ook met een vrij ontspannen gevoel (voor mij althans) naar de wedstrijd. Het weer viel al bij al ook goed mee, droge periodes met niet al te veel wind, we konden dus niet klagen...
Na wat geduw en getrek tijdens de gezamenlijke zwemstart, vond ik een vrij goede positie waarvan ik dacht dat ik het tempo zou kunnen volhouden. Zoals steeds is het bij mij de eerste honderden meters even op de tanden bijten, maar nadien vind ik wel mijn "tweede adem" om de rest comfortabeler uit te zwemmen. De eerste ronde (van drie), waarbij we ook telkens uit het water moesten komen, viel voor mij dus het zwaarst. Als 3e dame kwam ik uit het water en kon ik beginnen aan mijn strijd tegen mijn wetsuit, :-/. Het duurde opnieuw veel te lang vooraleer ik uit mijn pak geraakte, met als gevolg dat ik pas als 5e dame op de fiets zat...
Ik merkte meteen dat de benen goed aanvoelden en al vrij snel kon ik enkele dames oppikken. Ineens zag ik ook Stefanie Adam (waarschijnlijk mijn grootste concurrente die dag) langs de kant wandelen (nadien vernam ik dat ze was plat gevallen)... Betekende dit dan dat ik in eerste positie reed??? Ik zou het pas bevestigd krijgen bij het binnenrijden van Aarschot, maar mijn vermoeden bleek wel degelijk te kloppen. Enkel Liesbeth de Schrijver was op enkele meters van mij blijven hangen en samen konden we aan de 3 rondes klimwerk beginnen. Al van bij de eerste beklimming merkte ik dat ik sterker was dan haar, mentaal zat het dus goed. De banen lagen er wel nog nat en dus ook vrij glad bij en ik miste op dat vlak toch wat vertrouwen in de afdalingen en de bochten. De voorsprong die ik telkens tijdens de beklimmingen had opgebouwd op Liesbeth verloor ik tijdens de afdalingen. De eerste ronde was het dus een beetje een "kat en muis spel" tussen ons. De tweede en derde ronde durfde ik al wat meer risico's en snelheid te nemen waardoor ik van haar kon wegrijden en een mooie voorsprong (meer dan 2 min) had kunnen opbouwen. Als 1e dame kon ik dus de fiets inruilen voor de loopschoenen en dit gaf me natuurlijk een super gevoel, ik zou er alles aan doen om mijn positie veilig te stellen. Ik startte de 15km dan ook vrij snel (4'05"/km) omdat ik niet goed wist wat ik kon verwachten van de dames die achter mij kwamen. Na de eerste ronde van opnieuw drie rondes vernam ik dat ik uitliep op mijn eerste achtervolgster en dus zeker niet hoefde te vrezen voor mijn eerste positie. Ik kon het me dus permitteren om wat gas terug te nemen, want het beloofde toch een zware loopproef te worden, en er zo zeker van te zijn dat ik geen "klopke" zou krijgen. De laatste ronde was het echt genieten en daarvoor was ik uiteindelijk gekomen hé, :-)! Ik had ondertussen een voorsprong opgebouwd van 6min.
Voor het eerst dit seizoen kon ik als eerste dame de eindmeet overschrijden en dit geeft me natuurlijk de mentale opkikker waarnaar ik al een tijdje op zoek ben. Dit seizoen had ik nog niet het gevoel van vorig jaar en elke wedstrijd had ik het gevoel me te moeten bewijzen, waardoor het genieten soms achterwege bleef... Deze wedstrijd maakt dus veel goed en zoals ik vorige week zei, hopelijk het begin van een beter tweede deel van het seizoen. Niet focussen op het resultaat, maar plezier beleven aan wat ik doe, dat is voor mij nu het belangrijkste!
Groetjes en tot in augustus,
Charlene
