Het voorbije triatlonseizoen diende noodgedwongen enkele weken vroeger dan gepland te worden beëindigd wegens een aanslepende blaasontsteking. Dan maar goed herstellen en plannen smeden voor het nieuwe seizoen. Het doel was een vroege Ironman te doen om nog eens richting de Kona af te zakken in oktober. Na een aanslepende winterperiode met enkele antibiotica-kuren (die eigenlijk niks hielpen) en serieuze verkoudheden heb ik in overleg met verschillende deskundigen beslist om een sinusoperatie te ondergaan. Deze onderhoudswerken dienden al enkele jaren terug uitgevoerd te worden, maar steeds vond ik wel een reden om het uit te stellen. Negatieve ervaringen van anderen, schrik voor conditieverlies en ook wel een bang hartje voor de minder aangename ingreep. Maar die aanslepende ontstekingen (en bijhorend energieverlies) konden toch niet blijven aanhouden?
Zoutoplossingen, neussprays, waterkannetjes, neusknijpers, etherische oliën… alles passeerde de revue, maar niks kon nog baten of de infecties enigszins onder controle houden. Ook de wekelijks chloor-aanvallen waren niet bevorderlijk voor mijn dagelijkse functioneren. Na een zoveelste sinusscan bleek dat de toegang tot de 6 sinusholtes dienden vergroot te worden en ook het neustussenschot moest worden gerecht. Na wat extra advies en telefoontjes werd snel een datum vastgelegd. Half januari de operatie laten uitvoeren en alles verliep naar wens, met een vrij vlot herstel. Nog even de watten en wieken eruit halen, de bijhorende details wil ik jullie besparen en het herstel kon beginnen.
De reukzin en vrije ademhaling zijn weer terug, nu nog de slijmvliezen en wondjes laten herstellen en het komt zeker in orde. De voorbije winterperiode goed doorgebracht met minder trainingsvolume, maar aandacht voor kracht en stabilisatie in overleg met coach Tim. Na de operatie werd even afgewacht hoe alles verliep om de verdere planning te bekijken. De nieuwe doelen werden vastgelegd en de weg ernaar toe werd met werk- en actiepunten verder uitgestippeld. Ook werden 2 trainingsstages ingepland richting Algarve en de Côte Azur voor een goede voorbereiding. De wedstrijdkalender zal voornamelijk Belgische getint zijn met een 4-tal halve triatlons.
Door zeer beperkte zwemkilometers de voorbije 4 maanden en een gedwongen zwemstop van 2 weken door de sinusoperatie is er nog werk aan de winkel in het zwemonderdeel. Maar uit de voorbije testresultaten bleek dat het loop- en fietsniveau op een aanvaardbaar niveau zitten ;)
De meeste teamgenoten kozen in functie van werk of studies warmere oorden op om de koude wintermaanden te doorbreken. De eerste trainingsstages in Monte Gordo met trainingspartner Bart werd goed verteerd. Het was voor mezelf zo’n 5 jaar geleden dat ik hier was, maar een zeer aangename streek om je zwem, fiets- en loopkilometers af te werken. Eventjes weg van het alledaagse en enkel bezig zijn met trainen, eten en rusten om het conditieniveau op te krikken. Ik apprecieer het heel hard dat mijn vrouwtje me deze kans heeft en het alledaagse gangetje voor haar rekening nam tijdens mijn afwezigheid (of misschien was het net voor haar iets rustiger in huis). Skype blijft een toffe uitvinding om te communiceren met vrouw en dochterlief om op de hoogte te blijven van alle nieuwtjes. 
De statistieken en anekdotes van de trainingsstage wil ik jullie onthouden, maar ik kan jullie vertellen dat er de voorbije 10 dagen weinig energie over was voor andere dingen. Heel wat leuke herinneringen zitten terug in het geheugen gegrift; het wintervet van Cav, de nachtelijke onderbrekingen door Ed & Willem en het gillende keukenmeisje, Maya de bij, de slechte benen rit, het “mama-ik-wil-naar-huis”gevoel, de abnormale slaap- en eetgewoonten van triatleten, de stinker en de blinker,…
Zo zijn jullie terug een beetje op de hoogte van het reilen en zeilen en de voorbereidingen op het komende triatlonseizoen.
